zondag 20 april 2008
zaterdag 19 april 2008
Swoon
Fantastische sticker/poster art. Swoon experimenteert ook met 3D in tentoonstellingen zoals je kan zien.
Ongelooflijk mooi.
Ongelooflijk mooi.
woensdag 16 april 2008
Niemand valt buiten de Redding
Niemand valt buiten de Redding,zolang ze willen sterven aan zichzelf,
berouw hebben van hun zonden en Jezus volgen.
dinsdag 15 april 2008
Radicale Liefde
"Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben, en uw vijand zult gij haten.
Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen;
Opdat gij moogt kinderen zijn uws Vaders, Die in de hemelen is; want Hij doet Zijn zon opgaan over bozen en goeden, en regent over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.
Want indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat loon hebt gij? Doen ook de tollenaars niet hetzelfde? En indien gij uw broeders alleen groet, wat doet gij boven anderen? Doen ook niet de tollenaars alzo?
Weest dan gijlieden volmaakt, gelijk uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is."
Mattheus 5:43-48
En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.
Dit is het eerste en het grote gebod.
En het tweede aan dit gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.
Mattheus 22:37-39
donderdag 10 april 2008
Matteus 5:14
Gij zijt het licht der wereld; een stad boven op een berg liggende, kan niet verborgen zijn.
maandag 7 april 2008
Tegen de Liefde Gezondigd
Ik ben zo blij over wat God me gisteren liet meemaken.
Ik zat op de trein tegenover een oud dametje dat een klein papieren boekje vasthad dat me deed denken aan een gebedenboekje van een Grieks Orthodox persoon die ik een jaar ofzo ervoor op de trein was tegengekomen. Ze gebruikte een elastiekje als paternosterd ook.
Als bemoediging haalde ik mijn bijbel boven en las erin. Om beurten keken we naar elkaar zonder, denkende dat we het van elkaar niet wisten (ge kent da wel hé). En uiteindelijk, als ze eventjes wat minder biddend leek, vroeg ik of ze Christen was, waar ze een zeer enthousiast ja op antwoordde. Ze was overtuigd Rooms Katholiek.
We raakten aan de praat, en in plaats van direct het 'denominaal gevecht' te beginnen, praaten we over hoe goed God is, en hoe spijtig het is dat zo weinig mensen Hem kennen.
En ze vertelde me hoe ze als jong meisje clinisch dood was geweest, omdat ze te wild de melk aan het karnen was geweest en erin gevallen was. Ik snapte waar ze naartoe wilde en vroeg, "U bent terug gekomen?". Waarop ze positief antwoordde.
Ze vertelde me hoe ze de donkere tunnel doorging (met allemaal geroep en getier van stemmen), daarna allemaal sterren zag voorbijgaan en dan het Licht. Ze vertelde me dat er een energie van dat Licht uitging die enorm intens was. (Ze noemde het de energie die zorgt dat je God zo kan ervaren in gebed. Ik nam gewoon maar aan dat ze de Heilige Geest bedoelde zonder het te weten.)
Ze zei ook dat er zoveel Liefde vanuitging dat het niet voor te stellen is. Ze zei me dat, ondanks haar ziel puur was (ofzoiets) door alles 'juist te doen' in haar leven, ze toch niet in de nabijheid van het Licht kon/durvde komen. Ze heeft letterlijk gesmeekt om terug te mogen omdat ze wist dat ze wel alles juist had gedaan, maar in haar houding tegen de Liefde gezondigd had. "Ik heb tegen de Liefde gezondigd", zei ze me.
En langer konden we niet praten omdat ik bij mijn halte kwam en eraf moest. Ik snap nu, dat de kracht/energie waaruit ze kan bidden beter gedefinieerd kan worden als de Liefde in plaats van de Geest, hoewel die in essentie dezelfde zijn. Enkel vindt ik dat het duidelijker is om te zeggen dat je bid uit Liefde, dan in de Geest. Dat richt de aandacht op het belangrijkste. Terwijl je bij de Geest kan denken aan tongentaal en dergelijke dingen, terwijl de Liefde meer en eeuwig is.
Dank U God!
Ik zat op de trein tegenover een oud dametje dat een klein papieren boekje vasthad dat me deed denken aan een gebedenboekje van een Grieks Orthodox persoon die ik een jaar ofzo ervoor op de trein was tegengekomen. Ze gebruikte een elastiekje als paternosterd ook.
Als bemoediging haalde ik mijn bijbel boven en las erin. Om beurten keken we naar elkaar zonder, denkende dat we het van elkaar niet wisten (ge kent da wel hé). En uiteindelijk, als ze eventjes wat minder biddend leek, vroeg ik of ze Christen was, waar ze een zeer enthousiast ja op antwoordde. Ze was overtuigd Rooms Katholiek.
We raakten aan de praat, en in plaats van direct het 'denominaal gevecht' te beginnen, praaten we over hoe goed God is, en hoe spijtig het is dat zo weinig mensen Hem kennen.
En ze vertelde me hoe ze als jong meisje clinisch dood was geweest, omdat ze te wild de melk aan het karnen was geweest en erin gevallen was. Ik snapte waar ze naartoe wilde en vroeg, "U bent terug gekomen?". Waarop ze positief antwoordde.
Ze vertelde me hoe ze de donkere tunnel doorging (met allemaal geroep en getier van stemmen), daarna allemaal sterren zag voorbijgaan en dan het Licht. Ze vertelde me dat er een energie van dat Licht uitging die enorm intens was. (Ze noemde het de energie die zorgt dat je God zo kan ervaren in gebed. Ik nam gewoon maar aan dat ze de Heilige Geest bedoelde zonder het te weten.)
Ze zei ook dat er zoveel Liefde vanuitging dat het niet voor te stellen is. Ze zei me dat, ondanks haar ziel puur was (ofzoiets) door alles 'juist te doen' in haar leven, ze toch niet in de nabijheid van het Licht kon/durvde komen. Ze heeft letterlijk gesmeekt om terug te mogen omdat ze wist dat ze wel alles juist had gedaan, maar in haar houding tegen de Liefde gezondigd had. "Ik heb tegen de Liefde gezondigd", zei ze me.
En langer konden we niet praten omdat ik bij mijn halte kwam en eraf moest. Ik snap nu, dat de kracht/energie waaruit ze kan bidden beter gedefinieerd kan worden als de Liefde in plaats van de Geest, hoewel die in essentie dezelfde zijn. Enkel vindt ik dat het duidelijker is om te zeggen dat je bid uit Liefde, dan in de Geest. Dat richt de aandacht op het belangrijkste. Terwijl je bij de Geest kan denken aan tongentaal en dergelijke dingen, terwijl de Liefde meer en eeuwig is.
Dank U God!
woensdag 2 april 2008
invloed
Staan we stil bij wat voor een invloed we hebben op al de kinderen rond ons?
Staan we stil bij die verantwoordelijkheid?
Ik heb vandaag met een kind gesproken dat van thuis uit racistisch denkgoed meekrijgt.
Ik hoor bijna dagelijks de kinderversies/visies op volwassenheid.
De grote mensen worden zeer goed geobserveerd en nagedaan. De handelingen en denkwijzen worden spelenderwijs overgenomen, zeker als ze op de leeftijd komen dat ze groot willen doen.
Wat geven wij hun mee als normaal?
En daarnaast, wat geven wij hun niet allemaal mee dat 'enkel voor grote mensen' is? Zij zien en onthouden het. Het gedrag dat we tegenover hen niet kunnen verantwoorden omdat eigenlijk ons geweten ons zegt dat het niet goed is. Dingen die wij wel mogen en zij niet. Zij onthouden het, en als ze groot willen doen, en laten zien dat ze 'volwassen' kunnen zijn, of ze willen gewoon spelen zoals de grote mensen, dan komt het eruit en is het telaat.
Want zo zijn de grote mensen nu eenmaal.
De grote mensen moeten soms echt wel de kleine mensen beginnen nadoen in plaats van andersom. Geen wonder dat God ons vraagt om te worden als een kind. Geen wonder ook dat dit niet op eigen kracht gaat (het zit er nu eenmaal ingebakken), maar dat God het in ons wil veranderen eens wij het willen.
Zo, gal gespuwd. Sorry.
Maar denk er maar eens over.
Staan we stil bij die verantwoordelijkheid?
Ik heb vandaag met een kind gesproken dat van thuis uit racistisch denkgoed meekrijgt.
Ik hoor bijna dagelijks de kinderversies/visies op volwassenheid.
De grote mensen worden zeer goed geobserveerd en nagedaan. De handelingen en denkwijzen worden spelenderwijs overgenomen, zeker als ze op de leeftijd komen dat ze groot willen doen.
Wat geven wij hun mee als normaal?
En daarnaast, wat geven wij hun niet allemaal mee dat 'enkel voor grote mensen' is? Zij zien en onthouden het. Het gedrag dat we tegenover hen niet kunnen verantwoorden omdat eigenlijk ons geweten ons zegt dat het niet goed is. Dingen die wij wel mogen en zij niet. Zij onthouden het, en als ze groot willen doen, en laten zien dat ze 'volwassen' kunnen zijn, of ze willen gewoon spelen zoals de grote mensen, dan komt het eruit en is het telaat.
Want zo zijn de grote mensen nu eenmaal.
De grote mensen moeten soms echt wel de kleine mensen beginnen nadoen in plaats van andersom. Geen wonder dat God ons vraagt om te worden als een kind. Geen wonder ook dat dit niet op eigen kracht gaat (het zit er nu eenmaal ingebakken), maar dat God het in ons wil veranderen eens wij het willen.
Zo, gal gespuwd. Sorry.
Maar denk er maar eens over.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
